|
بانوی بی قرینه
ياس بوي مهرباني مي دهد
عطر دوران جواني مي دهد ياسها يادآور پروانه اند ياسها پيغمبران خانه اند ياس ما را رو به پاکي مي برد رو به عشقي اشتراکي مي برد ياس در هر جا نويد آشتي ست ياس دامان سپيد آشتي ست در شبان ما که شد خورشيد؟ ياس بر لبان ما که مي خنديد؟ ياس ياس يک شب را گل ايوان ماست ياس تنها يک سحر مهمان ماست بعد روي صبح پرپر مي شود راهي شبهاي ديگر مي شود ياس مثل عطر پاک نيت است ياس استنشاق معصوميت است ياس را آئينه ها رو کرده اند ياس را پيغمبران بو کرده اند ياس بوي حوض کوثر مي دهد عطر اخلاق پيمبر مي دهد حضرت زهرا دلش از ياس بود دانه هاي اشکش از الماس بود ![]() داغ عطر ياس زهرا زير ماه
+ نوشته شده در چهارم خرداد 1388ساعت 1:27 بعد از ظهر  توسط سید حسن رحمانی
|
|
ما ز دریائیم و دریا می رویم
ما ز بالائیم و بالامی رویم
|